Bushcraft, czyli Leśne Rzemiosło

Bushcraft, czyli Leśne Rzemiosło

Pojęcie „Bushcraft” (czyli – w prostym przełożeniu na język polski – „Leśne Rzemiosło”), jest w naszym kraju terminem dość świeżym; jednak mimo jego wyraźnie zachodniej genezy, idea, jaka kryje się za tym słowem, kultywowana jest u nas tak naprawdę od bardzo zamierzchłych czasów. „Bushcraft”, całkiem niedawno, przyjął się po prostu jako termin spajający rzeczoną tematykę – rozumiemy przez niego szeroki opis wiedzy dotyczącej dziczy, jej natury oraz tajników życia na jej łonie. Trzeba przyznać, że jest to dziedzina niesamowicie obfita; przypomina olbrzymie drzewo, którego gałęzie rozrastają się we wszystkich możliwych kierunkach – począwszy od starodawnych technik rozniecania ognia, umiejętności budowania schronień i obozowania, przemieszczania się konno, pieszo, jak i canoe, zdolności do przewodzenia w terenie oraz przetrwania w nim, fundamentów meteorologii i nawigacji, tropienia, myślistwa, rybołówstwa, botaniki czy zoologii, przez rodzaje rzemiosła, takie, jak kowalstwo, ręczna obróbka drewna i innych naturalnych materiałów, szkutnictwo, budowanie i posługiwanie się narzędziami, następnie poprzez dziką kuchnię, związane z nią zielarstwo, tworzenie powrozów i sznurów, aż po etnografię, sposoby nabywania pradawnych  i zapomnianych technik oraz faktów związanych z takim trybem życia. Oraz inne, niezliczone dziedziny, w związku z czym Bushcraft jest w swojej istocie dynamiczny i mimo wiekowych korzeni, pozostaje niewyczerpywalnym źródłem inspiracji.

Leśne rzemiosło promo (prostokat)

Rzeczą charakterystyczną dla Leśnego Rzemiosła jest jednak zasadniczo dążność do naśladowania, tudzież odtwarzania umiejętności odkrytych i przyswojonych przez naszych odległych przodków. Zachowana zostaje tutaj należyta dbałość o ich oryginalną formę, w czym pomaga nie tylko obserwacja niektórych współcześnie żyjących ludów zamieszkujących tzw. „tereny nieucywilizowane”, ale i podpatrywanie pewnych głęboko regionalnych zwyczajów ludzi wsi. Patrząc z tej perspektywy, Leśne Rzemiosło wkracza poniekąd na działkę etnografii i z racji owego zazębienia, często łączy się je z odtwórstwem historycznym. Leśne Rzemiosło jest jednak czymś więcej. U samych korzeni tego gigantycznego drzewa leży bowiem poleganie na samym sobie oraz otaczającej nas przyrodzie. Jest w tym jakiś mistyczny pierwiastek szacunku dla natury i wszystkich żywych istot, będących przecież jej emanacją. Nie chodzi tu więc jedynie o czysto naukowe podejście, ale o poczucie więzi z przyrodą. Relacja z naturą zewnętrzną w jej najczystszej postaci pomaga nam zajrzeć wgłąb własnej natury; dzięki temu jesteśmy w stanie wynieść z tej swoistej lekcji bardzo istotną cechę, której niedobór jest w dzisiejszych czasach tak odczuwalny, a którą pierwotna przyroda wręcz ocieka, mianowicie: równowaga.

Leśne Rzemiosło daje nam możliwość poczuć się jak ludy pierwotne, traperzy Ameryki Północnej czy Syberii – wtedy właśnie gdy zaczynamy żyć w tradycyjnym stylu, umysł otwiera się na bodźce płynące z natury. To niepowtarzalny duch lasu, mistyczna moc dostępna tylko dla nielicznych. Wyobraź sobie, że spoglądasz na rozciągający się przed Tobą krajobraz, ciągnącą się aż po horyzont dzicz, na nietknięte dotąd ludzką stopą przestrzenie borów, wąwozów, rwących rzek i dzikich polan… używając tradycyjnego sprzętu i równie tradycyjnej wiedzy, czujesz nagle, że zmienia się świadomość, wypełniając się stopniowo jednym i niewzruszonym przeczuciem – że „wszystko jest takie, jakie być powinno”. Doświadczasz doskonałego wtopienia się w krajobraz – bycia jego częścią, niczym niezbędny i idealnie pasujący element wielkiej układanki. Zanika strach, przytłoczenie – wyłania się za to jasny, spokojny umysł. Jesteś u siebie! Ponieważ droga do lasów i natury zawsze jest drogą wgłąb siebie; zbliżeniem do życia w jego najbardziej klasycznej formie. Jest zaczerpnięciem z niej tego, czego do prawdziwej cywilizacji nam brakuje, gdyż cywilizacja to rozwój, a rozwoju nie osiąga się poprzez odcinanie się od „starego”, lecz przez wydobywanie z niego najcenniejszych nauk. Natura oferuje nam zatem zbyt wiele, by traktować ją jako rewię mody czy poligon. Niedzielni turyści, którzy chcą pokazać się w nowych spodniach, harcerze wybierający się do lasu na rozkaz, survivalowcy usiłujący wyrwać naturze własne przetrwanie, czy tym bardziej militaryści – oni wszyscy spłycają temat i nie dostrzegają potencjału tkwiącego w naturze. Dlatego też nie będzie im dane przejść realnej inicjacji, którą ta potrafi zapewnić każdemu, kto chce z nią obcować. Tacy ludzie z przyrodą, niestety, nie obcują – oni się z nią zaledwie – w taki czy inny sposób – obchodzą.

bushcraftagoscinnoscpolskichlasow

Tak, jak niegdyś potencjał miał skauting, obecnie dysponuje nim właśnie Leśne Rzemiosło. Stanowi ono świetną propozycję dla wyspecjalizowanych, ucywilizowanych i skomercjonalizowanych mężczyzn oraz kobiet – zachęca do stawienia czoła współczesnemu pojmowaniu świata i zweryfikowania go, bądź uzupełnienia. Jest też doskonałą szkołą zaradności, w myśl zasady, że należy potrafić przetrwać w każdych warunkach, a nie jedynie w tych najbardziej wygodnych i przepełnionych technologią. Leśne Rzemiosło przyzwyczaja człowieka do zmiennych warunków otoczenia i rozwija w ten sposób drzemiące w nim zdolności, niezbędne nie tylko do przetrwania, ale też autentycznej radości i zrozumienia; wyostrza zmysły, uczy improwizować, wzmaga kreatywność i pewność siebie. 

Leśne Rzemiosło, w przeciwieństwie do Survivalu, nie jest formą sportu. Zawiera, owszem, walory rekreacyjne (jakże adekwatne do podskórnego zapotrzebowania współczesnego społeczeństwa), ale oprócz tego jest też doskonałą formą turystyki kwalifikowanej, świetną pomocą w poznawaniu naszego kraju od jego mniej znanych i dzikich stron, jak i również radykalną edukacją ekologiczną – trudno wyobrazić sobie bowiem bardziej bezpośrednią naukę. Edukacja dotyczy jednak głównie poznawania dawnych technik i sposobów życia, opisanych tutaj na samym początku; w tym obszarze Leśne Rzemiosło jest wprost niezastąpione. Każdy prawdziwy Bushcrafter, choć może kłaść silniejszy lub słabszy nacisk na konkretny aspekt Leśnego Rzemiosła, jest mimo wszystko usposobiony holistycznie i rozwija się całościowo: jest więc zarazem przyrodnikiem, rzemieślnikiem, rękodzielnikiem i etnografem. Trudno w takim razie, aby Bushcrafterem nazywać turystę, harcerza, survivalowca, czy militarystę – mniej więcej na takiej zasadzie, na jakiej „niedzielny kierowca” nie może być uznany za poważnego użytkownika dróg.

Obecnie w Polsce istnieje wiele grup zajmujących się bardziej lub mniej tą tematyką. Historia naszego Leśnego Rzemiosła rozpoczęła się tak na prawdę w roku 2014, kiedy to gdzieś głęboko w borze spotkała się grupa pasjonatów. Wyjątkowa atmosfera, mistyczna moc, zapach obozowego ogniska oraz pasja płynąca od każdej osoby, były zalążkiem powstania projektu „Leśne Rzemiosło”. Swoistym katalizatorem stała się jednak sytuacja, jaka panuje w środowisku związanym z turystyką – wystarczyło kilka lat, by termin „Bushcraft” został zniekształcony i wypaczony przez różnego rodzaju formacje i grupy outdoorowe, a rynek sprzętu spotkał się z inwazją zagranicznego plastiku, siłą rzeczy izolującego nas od ducha natury i sprawiającego wrażenie, że jeśli nie prowadzimy z naturą wojny, to przynajmniej mamy do czynienia z jakimś stanem wojennym. Bo gdy używa się sprzętu w dawnym stylu, wykonanego z materiałów naturalnych, czuje się jedność z otaczającą przyrodą. Taki stan rzeczy wymagał stworzenia miejsca dla prawdziwych Bushcrafterów – przyrodników, etnografów, a przede wszystkim rzemieślników i rękodzielników. Miejsca, w którym jako Redaktorzy mogliby dzielić się wiedzą, opisywać swoje rzemiosło, jak i prezentować swoje wyroby i je sprzedawać. Jako zgrana grupa postanowiliśmy powrócić do korzeni i przy wspieraniu wymierających rzemiosł zająć się tradycyjną, naturalną formą Leśnego Rzemiosła. Nasz projekt jest pierwszym takim w Polsce, w którym porusza się bardzo szeroki zakres wiedzy – od przyrody, etnografii, tradycyjnego rzemiosła, stacjonarnych i pieszych wypraw, poprzez wędrówki konne, kończąc spływami canoe, a to wszystko w Bushcraftowym klimacie. Naszą cechą znamienną jest to, że każdy ze współtwórców jest fachowcem w swojej dziedzinie. Różnimy się, ale łączy nas pasja.

Tagged , .

Wychowując się na wsi, nauczył się wielu praktycznych rzeczy przydatnych w leśnym rzemiośle. Tomek uczęszczając do Technikum Rybactwa Śródlądowego w Sierakowie, wstąpił do ZHP, po czym szybko objął funkcję drużynowego w hufcu Międzychód. Od tego czasu zaczął organizować pierwsze zajęcia dla młodzieży, głównie z terenoznawstwa oraz surwiwalu. Następnie po przygodzie z wojskiem otworzył swoją szkołę, gdzie jako instruktor uczy organizacje paramilitarne sztuki przetrwania w tematyce S.E.R.E. Nie są mu obce prace rzemieślnicze, na swojej życiowej drodze zdobywa także doświadczenie w pracy z drewnem jako stolarz i cieśla. Tomek na łamach Leśnego Rzemiosła chętnie dzieli się z Wami wiedzą z dziedziny między innymi pracy w drewnie, połowów ryb, maskowania i tropienia oraz szeroko rozumianego bushcraftu.

Zostaw komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

cztery − trzy =